Sanus Rehabilitacja

Metoda Ortopedyczna Cyriax

Metoda Cyriax
Podstawowym założeniem Medycyny Ortopedycznej wg Cyriax’a jest leczenie wzorca klinicznego. Przez zaproponowany w metodzie wywiad i badanie funkcjonalne uzyskujemy kompletną informacje na temat badanego pacjenta. Symptomy i objawy są interpretowane i skatalogowane w formie „wzorców klinicznych”. „Wzorzec kliniczny” jest szczególnym zachowaniem się zaburzeń lub grup zaburzeń. Dla wszystkich obrazów klinicznych metoda oferuje lokalne, bezpośrednie, sprawne i korzystne ekonomicznie leczenie.
Różnicowanie można przeprowadzić przez szczegółowy wywiad i badanie funkcjonalne, a dokładną lokalizacje podrażnionych struktur można poznać albo przez obecność objawów lokalizujących albo przez palpację. W tak łatwy sposób można przejść do diagnozy takiej jak zapalenie ścięgna m. supraspinatus leżące na przyczepie i dokładniej na włóknach powierzchownych. Wówczas możemy mówić o szczegółowej diagnozie. Tylko wtedy możliwe jest precyzyjne leczenie, które daje maksimum skuteczności przy minimum terapii.
Diagnostyka:
Prawidłowa droga do uzyskania dokładnej diagnozy wg metody Cyriax:

  • dobry wywiad;
  • badanie funkcjonalne wszystkich struktur w okolicy uszkodzenia.

Nieprawidłowa droga do uzyskania diagnozy to palpacja bolesnego regionu bez uprzedniego przeprowadzenia badania funkcjonalnego.
Poniżej zostaną przedstawione zasady diagnostyczne i podstawowe pojęcia Medycyny Ortopedycznej wg Cyriax’a:

  • szukać nierozerwalnych prawdopodobieństw

Nierozerwalne prawdopodobieństwa (inherent likelihoods)

Pojęcie określające możliwości lub ich brak występowania objawów jakie podaje pacjent. W badaniu porównujemy objawy z budową anatomiczną, funkcją uszkodzonego obszary ciała. Jeśli opisywane dolegliwości pokrywają się z anatomią, funkcją i zostają potwierdzone w badaniu funkcjonalnym to mówimy o tzw. nierozerwalnym prawdopodobieństwie w innych przypadkach o nierozerwalnym nieprawdopodobieństwie (inherent unlikelihoods).

  • zwracać uwagę na pojawiające się dzwonki alarmowe

W badaniu niekiedy występują określone symptomy albo kombinacje symptomów i objawów wskazują na poważne uszkodzenia. Cyriax określa takie sytuacje jako dzwonki alarmowe.

  • szukać obiektywnych objawów;
  • oceniać czucie końcowe

Czucie końcowe (end-feel) jest typowym pojęciem Cyriaxa. Opisuje uczucie, które badający ma na końcu zakresu ruchów pasywnych i informuje go o strukturach, które są lub nie są ograniczone ruchowo.

  • używać testów funkcjonalnych;
  • szukać objawów lokalizujących, a palpacji tylko wtedy, kiedy jest konieczna

Objaw lokalizujący (localizing sign)

Jest to objaw występujący w czasie wykonywania testów aktywnych lub/i pasywnych, który wskazuje dokładne miejsce uszkodzenia w zajętej strukturze. Daje to tak kompletną diagnozę, że możliwe jest bezpośrednie leczenie uszkodzenia bez poprzedzającej go palpacji.

  • używać zasady selektywnego napięcia;
  • używać ruchów fizjologicznych
  • oceniać struktury inert – niekurczliwe i kontraktil – kurczliwe

Struktury INERT: torebka stawowa, więzadła, kaletki maziowe, opona twarda, osłonka oponowa i korzenie nerwowe, nerwy obwodowe

Struktury KONTRAKTIL: ścięgno, brzusiec mięśnia, przejście mięśnia w ścięgno, przyczep ścięgna do kości.

  • skoncentrować się na tym bólu
  • prosić pacjenta o współpracę
  • brać pod uwagę osobowość pacjenta
  • utrzymywać równowagę pomiędzy łatwowiernością i nadmiernym sceptycyzmem
  • prosić o badania obrazowe, kiedy to konieczne

 

Terapia
Leczenie zgodnie z logiką Dr Cyriax’a jest niezależnie od zastosowanych środków efektem szczegółowych poszukiwań diagnozy w czasie badania klinicznego. Dlatego nie jest ważne co się stosuje, ważne jest dlaczego. Stosowanie terapii bez wcześniejszego postawienia diagnozy jest niebezpiecznym dla zdrowia pacjenta BŁĘDEM !
W terapii wykorzystywane są poniżej przedstawione środki terapeutyczne:

  • głęboki masaż poprzeczny;
  • mobilizacje/manipulacje;
  • naciąganie torebki;
  • trakcja;
  • a dla lekarzy poprzez infiltrację czy wstrzyknięcia dostawowe.

Głęboki masaż poprzeczny jest specyficzną techniką mobilizacji tkanek, która jest przeprowadzana poprzecznie do ich przebiegu (Mięśnie / Ścięgna / Więzadła), przez co próbujemy utrzymać lub/i odtworzyć naturalną ruchomość.
Wskazania to:

  • małe uszkodzenia mięśniowe;
  • uszkodzenia ścięgien i pochewek ścięgnistych;
  • uszkodzenia więzadeł.

Manipulacja

Celem manipulacji jest redukcja (zmniejszenie) przepukliny. Manipulacje przeprowadzamy praktycznie zawsze na trakcji. Manipulacje są bezpieczne, kiedy, właściwy manewr wykonany prawidłowo technicznie wykonywany jest z właściwych wskazań.
Trakcja
W przypadku, kiedy wywiad i badanie każe nam przypuszczać wystąpienie przepukliny jądra miażdżystego, jako leczenie zostanie wybrana trakcja. Zostanie ona zastosowana u pacjentów ambulatoryjnych. Mechanizmem i efektem trakcji jest aktywna dekompresja.
Infiltracja (wstrzyknięcia dostawowe)
Kortykosteroidy stosowane przez OM Cyriax są środkami hamującymi lokalne zapalenie. Na poziomie komórkowym działanie głównie polega na zwiększeniu oporu membrany lizosomu z martwych komórek, tak że uwalnia się mniej enzymów cytotoksycznych. Wobec tego powstaje mniej efektu zapalnego na lokalne naczynia krwionośne, mniej fagocytów, mniej wysięku i w końcu mniej fibryny. Przy prawidłowych wskazaniach i dokładnej technice, stosując je lokalnie nie musimy obawiać się działań ubocznych.
Technika:

  • dobra znajomość anatomii topograficznej;
  • dobra technika palpacji;
  • pozycja wyjściowa pacjenta musi być taka, aby osiągnąć igłą uszkodzone struktury, a ominąć wrażliwe struktury;
  • absolutna sterylność;
  • igła o odpowiedniej długości i tak cienka jak to możliwe;
  • prawidłowa pojemność;
  • infiltracja = płyn zostaje podzielony (rozchodzi się) na całe uszkodzenie i podany w formie kropelkowej i wachlarzowatej.

 

Więcej informacji na oficjalnej stronie: www.cyriax.pl